Cabaretier Vincent Bijlo slechthorend en blind: ‘Nieuwe gehoorapparaten geavanceerder en beter’

16 mei 2013
Auteur: Rene van der Wilk
Leestijd: 3 min

Op 9 mei was cabaratier Vincent Bijlo (slechthorend en blind) te gast in het programma Pauw en Witteman. Tijdens het gesprek stelde Jeroen Pauw ook de toenemende slechthorendheid van de cabaretier aan de orde.

vincent bijlo slechthorend
Jeroen Pauw: “Het feit dat je langzaam steeds minder gaat horen, in hoeverre zit je dat dwars bijvoorbeeld bij het maken van muziek, of misschien juist bij het imiteren van politici of andere mensen”. Vincent Bijlo antwoordde hierop: “De techniek helpt me de daar heel erg in. Ik heb net weer nieuwe gehoorapparaten die weer zoveel meer geavanceerd en beter zijn dat ik steeds minder vals ga zingen. Het is ongelofelijk wat een verschil dat maakt, want die dingen kunnen zoveel genuanceerder de piano en de stemmen weergeven. Je zou kunnen stellen dat ik fysiek minder ben gaan horen dan 10 jaar geleden, maar dat ik eigenlijk meer hoor doordat de techniek zo vooruit gaat”. De cabaretier geeft hiermee aan dat recente technieken in hoortoestellen voor hem een flinke meerwaarde hebben. Hieronder kunt u het hele interview zien.

Zulke geavanceerde technieken en zeker de meest recente zijn straks helaas via de zorgverzekeraar niet meer verkrijgbaar. Slechthorenden die via de weg van hun zorgverzekeraar hun hoortoestellen krijgen toegewezen komen zelden of nooit in aanmerking voor hoortoestellen uit een hogere categorie, zo is uit een test met het protocol gebleken. Als ze daar wel voor in aanmerking komen moeten ze het doen met hoortoestellen uit een database waar alleen toestellen van oudere generaties in zitten.

De meerwaarde van nieuwe hoortoesteltechnieken zit volgens fabrikanten in nuance verschillen van de hoortoesteleigenschappen en ook in de geavanceerde onderlinge samenwerking ervan. Hard wetenschappelijk bewijs hiervoor is vaak niet voorhanden, maar wel goed waarneembaar in de praktijk voor een deel van de slechthorenden; zo ook voor Vincent Bijlo. Of een nieuwe techniek meerwaarde heeft voor een individuele slechthorende werd voorheen altijd bepaald door clienten in de gelegenheid te stellen deze in de praktijk uit te testen. Het nieuwe protocol gaat aan dit bewijs, dat voortkomt uit de praktijk, helaas voorbij. Immers nieuwere technieken zijn alleen nog voor de volle 100% particulier aan te schaffen en zullen ook niet standaard in de evaluatie van het protocol worden meegenomen. Bij de samenstelling van de hoortoestellendatabase is voor een groot deel uitgegaan van de mening van experts en deels van wetenschappelijk bewijs. Bij dit bewijs zijn alleen de afzonderlijke hoortoesteleigenschappen meegenomen. Ook al zijn deze eigenschappen volgens deskundigen moeilijk te vergelijken. In een CVZ rapport schrijft Professor Dreschler: “Het blijkt echter lastig om hoortoestelfunctionaliteiten tussen fabrikanten te vergelijken. Toegepaste technieken die onderling erg verschillen zijn bijvoorbeeld het compressiealgoritme, vorm van lawaaionderdrukking, op welke manier meerkanaalsdirectionaliteit geïmplementeerd wordt, welke informatie uitgewisseld wordt tussen de hoortoestellen, kwaliteit van feedbackonderdrukking, filtering e.d. Onduidelijk is welke details er precies toe doen en of ze er toe doen.”

In een ander CVZ rapport (2009) wordt gesteld: “….ook met de invalshoek functionaliteit is de lifecycle van de tegenwoordige hoortoestellen met hun karakteristieke configuraties te kort om voldoende evidence-based studies te genereren.” Ook wordt gesteld in ditzelfde CVZ rapport (Dreschler, Wikkerink en Booijmans (rapport nummer: AMC-KEA-116): “De belofte die moderne concepten in zich dragen is niet zozeer feature gerelateerd, maar meer lifestyle gerelateerd. Moderne hoortoestellen zijn functionele concepten waarin de verschillende eigenschappen als geheel, bedoeld zijn om een probleem op te lossen of in een behoefte te voorzien”. Toch wordt in de database alleen gekeken naar afzonderlijke eigenschappen die zoals eerder gesteld door de deskundigen moeilijk te vergelijken zijn. Het probleem van het bewijs van de meerwaarde van de onderlinge samenwerking wordt met het wegvallen van de ‘pratice based evidence’ nu bij de fabrikanten neergelegd, dit terwijl voor elke audiologisch deskundige bekend is dat onderzoek naar hoortoestelconcepten bijzonder lastig is door het grote verschil in aard en vorm van de slechthorendheid en het grote aantal variabelen die mede een rol kunnen spelen bij het al dan niet succesvol zijn.
De werkwijze die is gehanteerd is bij de totstandkoming van de hoortoestellendatabase lijkt in strijd met wat eerder geroepen is door prominente deskundigen die het College voor zorgverzekeringen geconsulteerd heeft.
Slechthorenden blijven met de nieuwe werkwijze verstoken van de meest recente technieken en hebben via de zorgverzekeraar niet de mogelijkheid om de meerwaarde van de nieuwste technieken zelf te ervaren. Ook zal dit op den duur remmend werken op de ontwikkelingen van nieuwe technieken aan de kant van de fabrikanten.
Doordat in het verleden door sommige audiciensbedrijven niet altijd even integer gewerkt is bij het leveren van hoorzorg en waar het leveren daarvan verworden was tot retailkunstje, zitten nu slechthorenden op de blaren. De strikte regie waartoe de zorgverzekeraars zich genoodzaakt hebben gezien gaat immers nu zo ver dat alle keuzevrijheid en de mogelijkheid tot bijbetalen verloren is gegaan. De geweldige ervaring die Vincent Bijlo met zijn nieuwe geavanceerde hoortoestellen heeft, blijft zo voorbehouden aan een kleine groep die dit financieel kunnen dragen.

 

 

Zoekwoorden: Vincent Bijlo Slechthorend Blind RTL4 Pauw en Witteman

Meer nieuws

Gezondheidsraad: grens muziek bij 100 dBA

1 december 2022 | De gezondheidsraad adviseert het maximale volume van versterkte muziek bij 100 dBA neer te leggen. [...]

Check uw zorgpolis op hoorzorg!

28 november 2022 | Levert uw verzekeraar in 2023 nog de hoorzorg die u wilt en ook bij de [...]

Misofonie en paranoia-achtige gedachten: onderzoek naar verband

23 november 2022 | Poolse wetenschappers werkzaam bij het Experimenteel Psychopathologie lab van het Psychologisch Instituut in Warschau hebben [...]