Elektrische eigenschappen van het oor

Elektrische eigenschappen van het oor

Wanneer wij kijken naar de vloeistof in het scala- media zien we dat deze gescheiden is door het membraan van Reissner. Mechanisch vormt dit geen belemmering voor de voortplanting van de drukveranderingen van de ene vloeistof naar de andere. Het membraan levert wel een scheiding tussen de elektrische spanning tussen beide vloeistoffen.
Wanneer we de spanning in de scala vestibuli als elektrisch neutraal beschouwen, dan is de spanning die in de scala media wordt gemeten + 80 mV. Dit wordt veroorzaakt doordat de stria vascularis zout-ionen aan de endolymphe afgeven, die positief geladen zijn.

potentiaal oor

 

 

 

 

 

 

De haarcellen maken deel uit van ons zenuwstelsel. De spanning in de haarcellen is in rust -60 mV.
Dit komt doordat de intracellulaire vloeistof die in de cellen die tot het zenuwstelsel behoren 20-50 maal zoveel kaliumchloride bevatten als natriumchloride. In normale cellen van ons lichaam bevindt zich echter interstitiële vloeistof waar de concentratie NaCL groter is dan KCl. Doordat de wanden rondom de zenuwcellen semi-permeabel zijn, worden Na+ ionen actief naar buiten uitgestoten, terwijl de kleinere K+ -ionen met gemak naar binnen kunnen. Hierdoor is de rust spanning -60 mV.

spanning oor

 

 

 

 

 

 

 

 

(Met speciale dank aan Fabio Mamano voor het gebruik van deze figuur)

De spanning in de aangrenzende ruimte, de scala media, is +80 mV. Wanneer nu de haarcellen naar buiten buigen, wordt de celwand heel even doorlaatbaar. De +80 mV ontlaat zich in de cel waardoor er heel even een positieve spanning ontstaat. Dit heeft tot gevolg dat er een actiepotentiaal ontstaat. Deze actiepotentiaal wordt doorgegeven aan andere delen van het zenuwstelsel.
Nadat de haarcel en de zenuwvezel actief zijn geweest, komt het geheel in de refractaire periode. Dit is de herstelfase. In deze herstelfase kan de haarcel en zenuw geen nieuwe activiteiten verwerken.