HOorzaken

Naar schatting heeft in Nederland één op de tien mensen
in meer of mindere mate last van een verminderd
gehoorvermogen en is dus ook in meer of mindere mate slechthorend. In veel gevallen is het gehoorvermogen zo danig achteruitgegaan dat er problemen ontstaan bij het volgen van gesprekken.

Slechthorendheid kan verschillende oorzaken hebben.
Zo kunnen we door lawaai slechthorend worden of
bijvoorbeeld van bepaalde medicijnen. Bij de meeste
mensen gaat het gehoorvermogen met het toenemen
van de jaren sowieso geleidelijk aan achteruit. Slechthorendheid kan zich echter ook op jongere leeftijd voordoen en zelfs bij hele jonge kinderen of bij pasgeborenen. Bij slechthorendheid kan ook erfelijkheid een rol spelen.

Meestal  ontstaat slechthorendheid geleidelijk aan, waardoor de persoon in kwestie er zelf in het begin maar weinig van merkt. Doordat de zachte geluiden in de omgeving geleidelijk aan zachter en zachter worden, valt het vervagen ervan niet of nauwelijks op. Totdat ook de zachte medeklinkers, zoals de m, b, n, m, niet meer goed hoorbaar zijn.

Vaak zijn het dan gezinsleden of collega's die het het eerste in de gaten hebben dat iemand slechthorend is. Vaker en vaker moeten ze herhalen wat ze zojuist hebben gezegd of zij storen zich aan de tv of radio die telkens een stapje harder wordt gezet.

Op het moment dat de slechthorende zelf tot het besef komt dat hij niet meer zo goed hoort, is het proces van gehoorverlies meestal al een tijd aan de gang. Telefoneren gaat niet meer zo makkelijk en ook de zachte passages in de muziek zijn niet meer goed hoorbaar. Vooral in gezelschappen zoals bij recepties en verjaardagen verloopt het voeren van een gesprek niet meer zo makkelijk. Ook buiten op straat en in situaties waar ander achtergrondlawaai aanwezig is verloopt de communicatie moeilijk.

Vaak stellen slechthorenden de eerste stap om iets aan hun probleem te doen lange tijd uit. Dit terwijl het onbehandeld laten van slechthorendheid aanzienlijke negatieve sociale en emotionele consequenties kan hebben. Dit blijkt uit een Amerikaans onderzoek uitgevoerd door de “The National Councel on the Aging” onder 2300 volwassen slechthorenden . De onbehandelde oudere slechthorenden hebben vaker last van depressies en neerslachtigheid, maken zich vaker zorgen, hebben te maken met angsten, en zijn vaker paranoia en minder sociaal actief. Daarnaast zijn de onbehandelde slechthorenden emotioneel labieler en onzekerder. Deze studie helpt eindelijk de mythe uit de wereld dat het onbehandeld laten van slechthorendheid niet zo veel kwaad kan. Senioren die overigens wel een hoortoestel dragen geven aan dat zij zich beter voelen, en betere relaties hebben met hun familie. Daarnaast ondervinden zij een verbeterde mentale gezondheid en voelen zij zich onafhankelijker en zekerder.

Het dragen van een hoortoestel blijkt dus een positief effect te hebben op de levenskwaliteit en het welzijn van de slechthorende.

Slechthorendheid kan ook ontstaan van de een op de andere dag en soms gaat slechthorendheid samen met oorsuizen (tinnitus) wat een extra belasting vormt.

Wat zijn nu de meest voorkomende oorzaken van slechthorendheid en welke vormen bestaan er? Hoe is slechthorendheid te herkennen? Wat betekent het in de praktijk om slechthorend te zijn?
Op deze en andere vragen kunt u antwoord krijgen door op het betreffende onderwerp in de kantlijn te klikken.